WING TSUN jest jednym ze styli chińskiego kung fu. Szacuje się, że obecnie na całym świecie styl ćwiczy ponad milion uczniów. Początki stylu oraz geneza jego powstania nie są dokładnie znane. Pewne jest, że styl powstał w klasztorze Shaolin na przełomie XVII i XVIII w. w czasach walki z najeźcami mandżurskimi

Wg przekazu grupa mnichów z klasztoru Shaolin i klasztoru Wu Dang zmodyfikowała najbardziej skuteczne techniki tworząc nowy intuicyjny system walki. Głównymi założeniami nowego stylu była skuteczność oraz szybkość w jego opanowaniu. 

Po zdobyciu i spaleniu klasztoru przez najeźdźców mandżurskich mniszka Ng Mui schroniła się w klasztorze na zboczu góry Tai Leung gdzie przekazała swoją wiedzę Yim Wing Tsun. I to własnie od jej imienia została nadana nazwa stylu tłumaczona jako "Pięść pieknej wiosny".

Do połowy XIX w. styl rozwijał się wyłącznie w rodach mieszkających w południowochińskiej prowincji Guangdong. Głównie w miastach Foshan, Kanton oraz Hongkong. Początkowo styl nie używał broni, później uzupełniono techniki ręczne o walkę długim kijem oraz parą noży motylkowych. 

Pierwszą historyczną postacią stylu był lekarz i aptekarz

z Foshan - Leung Jan. Wg niektórych przekazów z uwagi na fakt stoczenia ok 300 zwycięskich pojedynków nazwany "Królem kung fu" 

Uczniem Leng Jana był Chan Wah Shun pierwszy nauczyciel mistrza Yip Mana. Jednym z najbardziej znanych uczniów mistrza Yip Mana był Bruce Lee